به تو لب تو حق نمک، ای دل ریش مرا - غزل 301 - حافظ

به تو لب تو حق نمک، ای دل ریش مرا - غزل 301 - حافظ

در این بیت از غزل شماره 301 حافظ، شاعر به عشقی که دارد به زبان می آورد و اعتراف می کند که حق نمک و لب شخص مورد عشق اوست. او با این بیت به معنای عشق و ارتباط نزدیکی که با آن شخص دارد، اشاره می کند و احساسات عمیق خود را به زیبایی و شور غزلیه اش بیان می کند. این بیت نمونه ای از زبان زیبا و شعری حافظ است که احساسات عالی و از روی قلبی را به تصویر می کشد.