غزل 327 - حافظ - عهد جانانی که تا جان در تن دارم

در غزل 327، حافظ به اهمیت و ارزش عهد و پیمان با جانان خود اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که او عهد و پیمانی با جانان دارد که تا زمانی که حیات در وی باقی است، به آن پایبند خواهد بود. این عهد وفاداری و عشقی است که حافظ از اعماق وجود خود بروز می‌دهد و آن را به عنوان جزئی از وجود و حیات خویش تصویر می‌کند. این غزل نمایانگر ارتباط عمیق و پایدار حافظ با جانان و تعهد وی به عشق و رابطه‌ای که بر اساس آن سرشار از احساسات و احساسات خالص و واقعی است.

پاسخ به

×