سر پیری

سر پیری

این شعر در سال ۱۳۷۴ توسط حمزه رفیعی نژاد سروده شده. محتوای این شعر در ارتباط با پیر مرد روستایی و فرزند وی می باشد که در یک گفت و گو، فرزند از وی می خواهد تا به شهر مهاجرت کنند، ولیکن پدر که مویی در آسیاب سپید کرده، پسرش را نصیحت و مخاطرات این تصمیم را برای وی به تصویر می کشد و تاکیید می نماید که زندگی در روستا هرچند ممکن است با سختی های اقتصادی همراه باشد، اما محاسنی دارد که نباید از آن دور ماند. این شعر توسط حمزه رفیعی نژاد در شب شعر سال ۱۳۷۵ در روستای کندلوس مازندران که به همت دکتر علی اصغر جهانگیری برگزار شده بود، اجرا گردید.