رمان امید زندگی
پارت سوم:
امروز روز خاکسپاری پدرم بود،مگه میشه من آروم باشم؟
چون فامیل زیادی توی کرمانشاه نداشتیم پدرم گفته بود که توی مشهد خاک بشه.وقتی پدرم رو توی قبر گذاشتن و روش خاک می ریختن من صدبار مردم و زنده شدم.داییم همش گریه میکرد خیلی هم حواسش به منو و مامانم بود.مادرم چندبار غش کرد خودم هم که بدتر از مادرم بودم،بالاخره خاکسپاری تموم شد.بغض کرده بودم و بی صدا اشک می ریختم دیگه کسی دور قبر نبود همه رفته بودن فقط من بودم،دایی محسن اومد و گفت:پاشو تا بریم.
من:دایی
دایی محسن:جون دایی
من:آلان بابام زیر این همه خاک سردش نیست(واقعا دیگه داشتم دیوونه میشدم)
دایی با بغض گفت:نه دایی جون،پدرت فقط جسمش زیر این خاکه،روحش اون دنیاس پیش بقیه رفیقاش(پدرم چندتا دوست خوبشو از دست داده بود).
دیگه چیزی نگفتم.دایی زیر بغلمو گرفت و کمک کرد تا بلندشم توی بنز مشکی دایی نشستیم و راه افتادیم فقط به رو به رو خیره بودم و بی صدا اشک می ریختم.
من:دایی میشه آهنگ بی‌قرارم رو بذاری،بابا این آهنگ رو خیلی دوست داشت.
دایی محسن با بغضی که توی گلوش گیر کرده بود گفت:آره دایی چرا نشه.
آهنگ رو پلی کرد من دیگه بغضم ترکید تا تونستم گریه کردم،انقدر گریه کردم که نفهمیدم کی خوابم برد.
دایی محسن:یسرا،یسرا پاشو رسیدیم.
چشم باز کردم درست جایی رو نمی دیدم چندبار چشمامو مالش دادم تا دیدم بهتر شد.
دایی کمکم کرد و از ماشین پیاده شدم.
ادامه دارد.......