این عبارت به معنای این است که فرد از سایر شهرها و مکانها دلگرمی و راحتی نمییابد و فقط در یک شهر خاص یا در یک مکان خاص احساس آرامش و خوشبختی میکند. این ممکن است به دلایل مختلفی مانند خاطرات خوبی که در آن شهر دارد، ارتباطات نزدیک با افراد آنجا یا فضای آرامشبخش آن منطقه باشد.