"شب زاده شدهاء" عبارتی است که در ادبیات و شعر فارسی استفاده می شود و به اشعاری اشاره دارد که در موقعیت هایی از شب و تاریکی نوشته شده اند. این اشعار معمولاً احساسات عمیق و اندیشه های پویا را بیان می کنند و اغلب به خیال پردازی و اعماق ذهن اشاره دارند. عبارت "شب زاده شدهاء" نشانگر شاعران و نویسندگانی است که در شب ها ایده های خلاق خود را به نمایش می گذارند و از تاریکی شب برای اکتشاف دیگر ژرفاها و عمق های جهان استفاده می کنند.