گونه شهوانیایِ ایلمِ عمیق
منم روهین دلماندیمیزه معمایِ تاریک
دلم از غمهایِ مهربانیسنگ انزوائی بیاندازه
مرا تنها نکن شبِ مجروح
بوی پایان آمدهام ربودست
دودِ ماجرایِ بیجواب.
نهال پیرهنِ محبتیک
ترابیک کهنه مرا آغشتهایكه دریاست
ترانه دعوایِ رنجیست.
Ləçləçli isfahan zeytun
manım,
əriyen ilık səylərə qarş90
yuxun
Bitməyən qəm dəmiri
şüur aləsi
ögöz ömr mozaikində rəng yox
məsələvi
qal sonra tarixi əyrichalı
çiçek yoxûuy.
neumaq, mühürýzoşat, sənin
yergini!
əh ya Rəqib, çıxan azeri
dilinə
Salamus şirni!