این جمله نشان دهنده رویکرد غمگین یا خستهای است که فرد به تماس با دیگران یا شرکت در جشنها یا رویدادها نشان میدهد. فرد احتمالا احساس میکند که ارتباط با دیگران برایش پر از استرس یا ناراحتی است و برای همین تصمیم گرفته که از شرکت کردن در این نوع فعالیتها خودداری کند.