در این داستان، یک جوان به نام آقای احمد برای کودک کاری افغانستانی تقریبا نهایت زحمت را آورده است. او با دیدگان زخمی و خسته این کودک را برداشته و به مرکز بهزیستی منتقل کرده است. این جوان به این تصمیم رسیده است چون خود نیز در کودکی آسیب شبیه به همین کودک کار را دیده بود و میخواست به او کمک کند. این اقدام نه تنها به زندگی این کودک کمک کرده بلکه به خود احمد هم احساس رضایت و روحیه خوبی بخشیده است.