خطبه ۱۵۷ از نهجالبلاغه به "دنیای علی" معروف است. در این خطبه، امام علی علیه السلام به تمجید از دنیایی که خداوند برای او فراهم کرده است پرداخته و از زیباییها و برکاتی که در اطرافاش میبیند سخن میگوید. او از طبیعت، انسانها، جانداران و اجسام زنده و غیره میگوید و از رحمت و لطافت الهی و تقویت ایمان و شکرگزاری برای این نعمتها توصیه میکند.این خطبه یکی از معروفترین و زیباترین خطبههای نهجالبلاغه است که به دنیای زیبا و پر معنا اطراف ما توجه میکند و ما را به شکرگزاری و توجه به نعمتهای الهی دعوت میکند.