سلامبا مطالعه زندگی اولیای خدا که خروجی های دین محسوب می شوند این سوال در ذهن ایجاد میشود که چرا در آنها ضعف نمی بینیم؟چرا ابراهیم خلیل الله سخن به عجز نگشود؟چرا موسی کلیم الله با ترس میانه ای نداشت؟چرا حسین ثارالله ع لب به شکایت نگشود؟شاید پاسخ در خود سوال باشد،وقتی کسی دوستی اش با خداست،تکلم اش با خداست و حتی خون اش هم برای خداست و اساسا همه چیز را تحت مالکیت خدای بزرگ می داند چرا باید در از دست دادن عزیزش اظهار ناله و عجز کند.