وقتی با دلم وایی انجام دادم، از روزگار ناخوشایند و دغدغههای زیادی که داشتم فرار کردم. با گوش دادن به موسیقی، خواندن کتاب، پیادهروی در طبیعت یا حتی مکث کردن در آرامش، ذهنم را آرام کردم. تمرکز بر روی آن چیزهایی که واقعا مهمند و از تماشای زیباییهای جهان لذت بردم. این کارها باعث شد تا چشمهایم باریده و روحم شاد شود.