معاویه بن ابی سفیان از خلفای راشدین اسلامی بود که پس از وفات هشتمین خلیفه عثمان بن عفان، به خلافت رسید. او به زمان خلافت خود، امور جنگی و سیاسی را ترتیب داد و با مقابله با شورشها و تسلط بر مناطقی چون عراق و ایران، توانست امپراتوری اسلامی را گسترش دهد. همچنین، او در امور اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی نیز تلاشهای بسیاری انجام داد. اما برخی تاریخنگاران او را به دلیل اقدامات خشن و بیرحمانهاش مورد انتقاد قرار دادهاند. بنابراین، درباره اینکه آیا معاویه به اسلام خدماتی ارائه کرد یا خیر، دیدگاههای مختلفی وجود دارد و این موضوع مورد بحث و بررسی کارشناسان تاریخنگاری قرار دارد.