در سال 1967، هنگامی که شاه ایران محمدرضا شاه پهلوی برای بازدید از آلمان غربی به این کشور سفر کرد، مردم آلمان به ویژه دانشجویان و جوانان در مخالفت با حکومت شاه و اعتراض به شکنجهها و نقض حقوق بشر در ایران به خیابانها آمدند. این تحرکات شامل تظاهرات و اعتراضات عمومی بودند که بتدریج به اعتصابها و تظاهرات پرشور منجر شد. این اعتراضات نه تنها به آلمان بلکه به طور گستردهتر در سراسر اروپا و جهان توجه ملتها و رسانهها را به وضعیت داخلی ایران و شکنجهها و نقض حقوق بشر تحت حکومت شاه پهلوی جلب کرد. این تحرکات و اعتراضات از نقش مهمی در بحران سیاسی و اجتماعی براندازی این حکومت در دهه 1970 داشت.