روباه و طبل خالی یک اصطلاح معروف در فارسی است که برای توصیف افراد یا شرایطی استفاده می شود که به نظر می رسد قصد دارند کاری را انجام دهند اما در واقعیت قصد و انگیزه اصلی برای انجام آن کار وجود ندارد. این اصطلاح به داستانی برمی گردد که روباهی با دستور یک طبل خالی از شگفتی ها قصد دارد شهر را بیدار کند اما در نهایت خودش بر باد می رود و هیچ تاثیری ندارد. این اصطلاح برای اشخاص یا رویدادهای بی اهمیت و بی ارزش استفاده می شود.