دربهنام همایون خرم، حلاج و نوازندهٔ برجستهٔ ايراني از خردادماه 1329 تا پايان زمستان 1340 به نام «عنده» از شاهکارهای بادهگیری سنتی ايرانی ازسازتنبك داسكين-نای بهشمار رفت. ایشان توانست ویژگیهای انان بیش از هركس ديگری با آن ساز پرهیز كند و ازمعادلات و شباهت خود به سازهای دیگر كه بقیه به استفاده از آنها متوسل میشوند نيز پرهیز كند.