علی فروتن یک شخصیت مطرح در ادبیات فارسی است که در اشعار و قصاید متعدد از زخم های عشق و دلتنگی خود میگوید. او اغلب به تکبیر عجز، هزار عجز و ناکامیهای عشقی اشاره میکند. در این جمله او اشاره میکند که خداوند به جای برادرش حمید، او را زودتر از دنیایی محرم و خدمتگزار حضور خویش فراخوانده است.