در این نقد، استاد دانشگاه تهران به سیاست های صداوسیما در انتشار برنامه های تلویزیونی انتقاد حادی میکند و از طریق آن به این موضوع اشاره میکند که سیاست های این رسانه ملی مردم را بیش از حد ساده و سطحی میپندارد. او معتقد است که این سیاست ها منجر به تولید محتوای تقریبا بی ارزش و بی محتوا شده و مردم را از فرصت دسترسی به محتوای با کیفیت باز می دارد. او بر این باور است که مردم دارای توانایی فهم و استفاده از محتوای پیچیده تر و عمق دارتری هستند و نباید به آنها به عنوان گیرنده های غیرقادر و سطحی نگاه کرد.