در ایران تحت حکومت آخوندی، تغییرات بسیاری در دستههای قدرت رخ داده است. از جمله این تغییرات میتوان به تقویت نهادهای دینی، محدودیتهای بیشتر برای اپوزیسیون و جریمههای سنگین برای فعالان حقوق بشر اشاره کرد. همچنین، نقش مردم در تصمیمگیریهای دولت به شدت محدود شده و نیروهای نظامی و اطلاعاتی در افشای شورشها و تجمعات مردمی به کار گرفته شدهاند. این تغییرات به طور گستردهای بر تعادل قدرتها در کشور تأثیر گذاشته و به شدت از تعهدات بینالمللی حقوق بشر برخورد کردهاند.