شاعر بی سرود یک اصطلاح است که به شاعرانی اشاره دارد که از خلق و خواندن شعرها و سرودها خودداری میکنند و به جای آن تمایل دارند تا به شکلی خاموش و بیصدا احساسات و افکار خود را به خواننده منتقل کنند. این نوع از شاعران ممکن است از تصویرسازی، استعاره و غیره استفاده کمی کنند...