این جمله به این معنا است که نباید خود را به اندازه زیادی به خاطر گناهان و اشتباهات گذشته نگران کرد. به جای اینکه در گذشته گرفتار شده و فکر کنیم، بهتر است با انرژی مثبت و امید به آینده، از ته دل خود به انجام کارهایی که مهم است بپردازیم. این جمله تشویق میکند که به جای تعلل و همچنین خود سرزنشی، با اعتماد به نفس و انگیزه، به هدف خود برسیم و به آن تا پایان عمل کنیم.