ایام شعبانیه سال ۱۴۰۳ توسط مردم ایران به مناسبت شب ششم حسینیه معلی به صورت یک جشن عظیم و پرشور تبدیل شد. این مراسم و رویداد با حضور گسترده مردم و برگزاری مراسمهای مذهبی، فرهنگی و هنری، از جمله خواندن قرآن، نمایشهای تئاتری و موسیقی، نشان از ارتباط عمیق مردم ایران با ارزشها و مفاهیم دینی و فرهنگی خود داشت. این جشن و رویداد نشان از ارتباط و ارزش قومی مردم ایران با مکتب اهلبیت بوده و نشانهای از اعتقاد و اعمال مردم در پاسداشت ارزشهای دینی و معنوی است.