این عبارت به معنای این است که انسانها عادت دارند شخصیت و رفتار خود را بر اساس افرادی که آنها دوست دارند، تنظیم کنند. به عبارت دیگر، انسانها به عنوان نتیجه ارتباطات خود با دوستان، خصوصیتها و ویژگیهای مشترکی با آنها پیدا میکنند. این ایده نشان میدهد که روابط انسانی تأثیر بسزایی بر شخصیت و هویت فرد دارد و در نهایت، او را به شخصیتی مشابه دوستان و افرادی که با آنها برخورد دارد، تبدیل میکند.