این عباره مربوط به اظهاراتی است که محمد خاتمی، رئیس جمهور ایران پس از اتفاقات انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۷۶ ایران که با اتهامات تقلب و فساد مواجه شد، اعلام کرد. وی در این اظهارات اعتراف کرد که اشتباه کرده بود و نمیتواند خودش را ببخشد. این عباره نشان دهنده پذیرش خطا و پرداخت قیمت از طریق پذیرش مسئولیت برای اعمال خود است.