دیو و سپید اسم دو تن از کاراکترهای اصلی و معروف در اساطیر ایرانی است. دیو نمایانگر شر، شرارت و بدی است و سپید نمایانگر خیر، نیکی و نور است. این دو تن در اساطیر به عنوان دو قدرت مقابل یکدیگر و نمایانگران دو طرف پنجره زندگی و هستی، نقش بسیار مهم و حیاتی دارند.