در لحظاتی قبل از حاجتمند شدن به زندگی, خانم مهماندار آذربایجانی تلخیِ خاصی را در دل خود حس میکرد. با وجود آن که در آستانه یک عروسی شاد و پرانرژی بود، احساسی عمیق از خالی بودن و ناتمامی به دلش فرو برد. این حس در واقع تلاش برای دستیابی به یک آرمان بینهایت و برادرانه میبود که هرگز به او یافتن آرامش و خوشبختی را نداد.