این عبارت معروف از شاعر معاصر ایرانی، کربلایی مهدی رضایی، به معنی این است که هر کسی که خدمت و کمک به دیگران میکند، شادی و خوشبختی را تجربه میکند و به شکرانه زندگی میکند. او این ایده را به ترانهها و شعرهای خود انتقال داده است و تاکید دارد که ارزش خدمت به دیگران و کمک...