آل کثیر، به عنوان یک شخصیت ادبی برجسته، همواره با وضعیت منزوی و بیارتباطی شناخته میشود. او از اجتناب از برقراری ارتباط با دیگران و ترجیح دادن تنهایی بر روی زندگی اجتناب کرده است. این وضعیت به نحوی از زندگی خصوصی او میسازد و در کتابها و آثار او به وضوح مشهود است. این وضعیت منزویت و بیارتباطی نه تنها ویژگی اصلی شخصیتهای اوست، بلکه ممکن است به صورت متقاطع در آثار ادبی او نیز مشاهده شود.