این عبارت به زبان فارسی است و احتمالا یک جزء از یک شعر یا اشعار است. این عبارت بیان میکند که فاطمه به شخصی (شاید سلیم موذن زاده) که احتمالا عشق یا دوست دارد، آرامش نداده است و او از حالت ناراضی است. این جمله ممکن است معنایی عمیقتر یا شعریتر داشته باشد که نیاز به تفسیر بیشتر دارد.