یکی هست که تمام دلخوشی هاش سرابیه که دائم دور میشه درختی که زمستون همیشه تو سرمایی که میپوسونه ریشه کسی که قسمتش از دار دنیا یه بهت ممتد از پشت شیشه مث شمعی که بی پروانه هرروز نه میسوزه نه از غم آب میشه هرزگاهی به یاد باغ رویاش گللای کاغذیش و آب میده لب ماه شبای بی سر انجام امیدش رو به فردا تاب میده یکی هست ک persian tube