غربت امام حسن مجتبی علیه السلام، یکی از تجربیات تلخ تاریخی در زندگی امام بزرگ اسلام بود. پس از قیام علیه عثمان، امام حسن به خاطر مواقف اخلاقی و صلح طلبانهاش، در مقابل خشونت و ظلم برزگان دیگر قرار گرفت و از دوستان و آشنایان خود جدا شد و در عراق در غربت زندگی کرد. این غربت به او تلخیهای فراوانی ایجاد کرد اما امام حسن با استقامت و ایمان به اهداف الهی بیش از همیشه به اهداف خود پایبند بود.