این جمله شاید به معنی احساس تنهایی و انزجار از وضعیت فعلی باشد. شاید شخصی احساس کند که در دنیایی پر از اتفاقات و افراد، تنها و ترک شده است و به دنبال یک پیوند عاطفی و ارتباط نامحدود با دیگران میگردد. این احساس تنهایی و اشتیاق به ارتباطات گرم و معنا دار میتواند زندگی را مفید تر و شادتر کند.