در دورهی شاه ایران، دختران اغلب به عنوان ابزاری برای تأمین نیازهای جنسی و تفریح سلطنتی استفاده میشدند. آنها به عنوان عروسکهای زنده و یا همسران دورهی شاه به نمایش گذاشته میشدند و برای لذتبردن از زندگی خصوصی شاه و دیگر اعضای خانوادهاش مورد استفاده قرار میگرفتند. این تبعیض و سوءاستفاده از دختران نشاندهندهی نگرانیهای عمیق از جهت تصورات و ارزشهای جنسی و اجتماعی آن دوره بود.