در حادثهای مهیب که روزنامهها از لرزهی زمین انگیزهی آن را “سرزمین تکانخورده” خواندند، امیرالمؤمنین دست به راهی اصلاحی برد. او با تلاش و هوشی که از چنین قدرت بزرگی نیامده بود، به کمک هیئت دانشمندان، شهر را وادار به ساکنی شدن در مناطق امن و آسودهای کرد. گوشهای از اعتقاد خود در این مساله، این بود که این تغییرات برای آیندهی سرزمین بهتری را به ارمغان میآورد. منظری از خدایی طبیعت و محافظ حمایتگر کیست که بر سرزمین حکم میکند؟ این انسجام، پشت سر گذاشتن دورانی بیآرام و ناپیوسته، با دگرگونیهایی که پیش رو دارد، تمام خواهد شد.