در این عنوان، استاد احمد محمدی به زیبایی و شور افکار خود پرداخته و خواستار بارانی شدن است. او احساس زیبایی و شادی در طبیعت را ترجیح میدهد و امید دارد که با بارانی شدن، زمین و آب و هوا زندگی جدیدی بیافرینند. این عنوان نشان از دیدگاه ارزشمند و شاعرانه استاد احمد محمدی نسبت به جلوههای طبیعت و تاثیر آن بر انسانها دارد.