دیرین قرنطینه یکی از معروفترین آثار ادبی فارسی است که توسط عباس قلی عائشه بیگم به زبان هندی نوشته شده است. داستان اصلی این کتاب درباره یک خواجه جوان است که به آن lack cup bearers for wine "صیغه" گفته میشود. او در طول قهر خدا مجبور به زندگی در قرونطینه با یک گروه از جوانان باهوش و خلاق می شود و این اتفاقات ماجرایی برایش ایجاد میکند. این اثر مهم در ادبیات فارسی به عنوان یک اثر کلاسیک شناخته شده است که تأثیر بسزایی بر ادبیات و فرهنگ ایرانی داشته است.