این اصطلاح به معنای عدم تمایل به تحقق یا گفتن چیزی برای جلب توجه یا خوشایندی دیگران استفاده میشود. این عبارت بیان میکند که نباید از نشانههای زیبا یا ظاهری شناور برای جلب توجه و گیرایی استفاده کرد و به جای آن باید واقعیت و صداقت را در ارتباط با دیگران ترجیح داد. در اصطلاحات روزمره، این عبارت به معنای این است که نباید چیزی را از دیگران پنهان کرد یا به زیبایی زیاد جلب توجه کرد و به جای آن باید صادقانه و مستقیم با آنها صحبت کرد.