علی فانی عای فرج یک اصطلاح فارسی است که به معنای امید و اعتماد به نیروهای پنهان و فرج به مشکلات و موقف‌های دشوار و نامعقول در زندگی اشاره دارد. این اصطلاح نشان از ایمان و اعتقاد به قدرت خداوند و معتقد بودن به روشنایی پایانی در پشت پرده تاریکی مشکلات است. این عبارت اصولا به منظور اشاره به احتمال بروز یک راه‌حل غیرمنتظره و غیرانتظاری برای حل مشکلات یا رفع بحران‌ها استفاده می‌شود.