زمان طاقتش بی تو طاق است وبس
زمین خالی از اشتیاق است وبس
جدا مانده از ساحلم، سهم من
شبیه جزیره فراق است وبس
کلنگیست رویای من، ردّ آن
ترک های سقف اتاق است وبس
به ظاهر چمنزار هستم، ولی
وجودم پر از با تِلاق است و بس
حضور خزان جاودانه ست، آه
بهار از سر اتفاق است وبس
شبیه درختی که خشکیده است
فقط جای من در اجاق است وبس.
#رضا_حدادیان