این جمله اغلب به عنوان یک اظهار ناراحتی یا ناراحتی از رفتار یا کنش فردی که به شخص دیگری نشان می دهد، استفاده می شود. این جمله نشان دهنده این است که فردی احساس ناراحتی، ناخوشایندی یا ناخوشحالی را به دل آن شخص می کند برای این که رفتار یا کنشی ناشایست از سوی دیگری روبهرو شده است.