این شعر از زبان علی پارسا، شاعر بزرگ ایرانی، پیامی عمیق دارد که دنیا به همین سادگی و زیبایی خود به ابدیت پایدار نیست، زیرا هر لحظه تحول، تغییر و روایت جدیدی را برای ما فراهم میکند. این شعر تازگی و رویایی بودن زندگی را به ما یادآوری میکند و اهمیت حفظ و تقدیر لحظههای زندگی را بیان میکند.