1. منظومه شمسی شامل خورشید و هشت سیاره اصلی (از جمله زمین)، ماه ها، ستون های فلزی و اقمار مصنوعی است.
2. خورشید، مرکز منظومه شمسی است و حاوی 99.8٪ از جرم کل آن می‌باشد.
3. مریخ، سیاره ای است که دارای منفعل ترین و گرمترین سطح در میان سیارات منظومه شمسی می‌باشد.
4. نپتون، ساتورن، اورانوس و بزرگترین سیاره، یعنی جوپیتر حاوی مهلکه‌هایی هستند که نشانه وجود آب و پتانسیل برای حمایت از زندگی بر روی آنها است.
5. دو باره‌های کمربند کویپر کشف شده‌اند و این فضای بسیار بزرگ حاوی هزاران بزرگ و چند میلیون کمترین شی می‌باشد.
6. سانتایاک، بزرگترین قمر شمسی و کمترین چگالی میان سیارها و قمرهای منظومه شمسی است.
7. دو جرم سنگین دیگر، دوموس دولوم و زهره، داری سطح‌های پوشیده از گونه‌های بسیاری از معدن‌ها بودند.
8. علم الهی، که درون خطوط ستون‌ها وجود دارد، به ما اجازه می‌دهد تا تاریخ دقیق و متنوع منظومه شمسی را بررسی کنیم.
9. یوپیتر دارای بزرگترین دودمان تخم‌گذار کلیست می‌باشد (به نظر می‌رسد که این دودمان از بیش از ده هزار سیاره و قمر تشکیل شده است).
10. منظومه شمسی، از نظر فیزیکی و تاریخی، یک فرایند جدایی و جدایی متاثر به نظر می‌رسد.