روانکاوی کلاسیک شروع به مطالعه و تحلیل بخش‌های ناخودآگاه و ناهمگون ذهن فرد میکند، در حالی که روانکاوی فراخودون افراد را به اعماق پنهان وجود شان را مورد بررسی قرار می‌دهد. این دو بعد از فرآیند تحلیل و تفسیر، باعث شناخت بهتر از خود و اندازه گیری اثرگذاری عوامل ذهنی بر رفتار و عملکرد افراد می‌شود.