این روضه به قلم میثم مطیعی درباره حادثه تلخ شهادت حضرت رقیه ست که پای خود را از بس دامان زدن خسته کرده است. این اثر با عبارات شاعرانه و احساسی درباره تلاش و صبر حضرت رقیه در مقابل ظلم و ستم نشان میدهد و با استفاده از بیتها و عبارات شاعرانه زیبایی خاصی به موضوع میبخشد. این روضه از زهد و تقوای حضرت رقیه و تاثیر آن بر جامعه نیز سخن میگوید و ارزشهای انسانی و اخلاقی را بازتاب میدهد.