سعود، که خود یک کیمیاگر بود، تصمیم گرفت روغن ریختهای که با کارآمدی بزرگ تولید کرده بود، به امامزاده اهدا کند. امامزاده به عنوان مرکزی برای فعالیتهای معنوی و خیریه شناخته میشد و این هدیه نشان از احترام و تقدیر سعود نسبت به آن مرکز بود. این اقدام همچنین نشانگر میل سعود به خیرخواهی و کمک به نیازمندان بود.