این شعر و دکلمه توسط مه زاد رازی سروده شده است و به همه مادران عزیز و مهربان تقدیم شده است. در این اثر، شاعر به زندگی و تلاش بی وقفه مادران و نقش بیبدلیل آنها در رشد و تربیت فرزندان اشاره میکند. این اثر نشاندهنده عشق و محبت بیپایان مادران و اهمیت بینهایت آنان در زندگی ماست. این شعر و دکلمه با احساس و عمقی فراوان، به تمجید و احترام به مادران میپردازد و از زحمات و فداکاریهای آنها سخن میگوید.