او ماهیت جوامع را به چگونگی رهبری یا حکومت در آن جامعه وابسته میداند؛ او تصریح میکند که اگر جامعهای به وسیله فردی دانشمند، حکیم و باتدبیر اداره شود و رهبر بداند که چه کسی را در چه جایگاهی بگمارد، آن جامعه، «مدینه فاضله» خواهد بود. از نظر او «در مدینهای که حکمت نباشد، جهل حکومت میکند».