این غزل از دیوان حافظ است و در آن به اهمیت رسیدن به سرانجام خیر و برکت در زندگی اشاره شده است. حافظ در این غزل با استفاده از زبان زیبا و شعری به اهمیت پیوستن به معنویت، اخلاق و خدمت به دیگران تأکید میکند. او بیان میکند که تنها آنانی که به خیر و برکت واقعی دست پیدا میکنند، کسانی هستند که با اندرز و تقوا به زندگی میپردازند. این غزل نمونهای از آثار زیبای حافظ است که به معنویت و ارزشهای انسانی میپردازد.