استانهایی که کمترین میزان باران را دریافت میکنند، معمولا با مشکل کمبود آب روبرو هستند. باران، منبع اصلی تامین آب شرب و کشاورزی در این مناطق است و هر قطره بارانی ارزشمند است. اما متأسفانه در بسیاری از این استانها، زیرساختهای لازم برای جمعآوری و نگهداری آب باران وجود ندارد و بنابراین باران بلااستفاده میماند. این موضوع باعث افزایش خشکسالی، کاهش تولید محصولات کشاورزی و مشکلات جدی زیست محیطی میشود و نیاز به برنامهریزی و سرمایهگذاری برای بهرهبرداری بهینه از باران در این مناطق است.