یا حسین تو مانند کعبه بودی که باید هزاران نفر دور تو میگشتند ولی افسوس از این بنی بشر قدر ناشناس کج فهم که نماینده و دست خدا بر زمین را رها کردند و کمر به قتل او بستند برای متاع پوچ و اندک دنیای فانی و تو نیز در اوج غربت تنها ماندی درمیان انبوه لشگر کفتار صفتان دنیا پرست